Tussen de politieke zaken in Nederland door was ik drie dagen in Istanbul voor een sessie van de Europees-Mediterrane Parlementaire Assemblee: delegaties van de landen van de Europese Unie, plus de landen grenzend aan de Middellandse Zee. En daarbij zowel Israel als de PLO.meer...

Als ik de nog overgebleven bewindspersonen bezig zie en hoor, moet ik af en toe tegen mezelf zeggen: ze zijn demissionair. Want je bent soms geneigd het even te vergeten. Lopende zaken zijn tegenwoordig algauw spannende zaken die om beslissingen op korte termijn vragen. Ook in deze demissionaire periode worden bewindspersonen als vanouds met spoed naar de Tweede Kamer geroepen. Natuurlijk spelen electorale overwegingen een belangrijke rol. Zo'n spoedje trekt de aandacht, en in verkiezingstijd is free publicity nooit weg. En in de hectische wereld van vandaag kan een demissionaire minister de zaken niet op hun beloop laten, wanneer een vulkaan vanuit IJsland het luchtverkeer voor dagen platlegt. Of wanneer een gevaarlijke mensenhandelaar, hangende zijn hoger beroep, naar huis mag.meer...

Het lidmaatschap van de Eerste Kamer is een deeltijdfunctie. Daardoor heb je als Eerste Kamerlid ook nog tijd voor andere dingen. En dat is maar goed ook, want sommige van die andere dingen zijn behoorlijk tijdrovend. Eén tijdrovende bezigheid wil ik u niet onthouden: overstappen van de ene energieleverancier naar de andere.meer...

Over het hoger onderwijs en wetenschappelijk onderzoek worden behartenswaardige dingen gezegd in het verkiezingsprogramma van de VVD. Ik vul een aantal punten, die u natuurlijk al tot u hebt genomen, aan met enkele praktijkzaken:meer...

September 2009 - motie van wantrouwen Mark Rutte: deze regering regeert niet, laat het maken van keuzes in tijden van een ernstige crisis over aan ambtenaren die er een half jaar over mogen doen.meer...

De Eerste Kamer heeft gisteren het wetsvoorstel affectieschade verworpen. Dat gebeurde, naast tegenstemmen van onder meer de VVD-fractie, ook door toedoen van de fractie van het CDA. Duidelijk was dat minister van Justitie en Binnenlandse Zaken Ernst Hirsch Ballin, om het met dat mooie Engelse eufemisme te zeggen, 'not amused' was. Het was niet de eerste keer dat hij in de Eerste Kamer een wetsvoorstel zag sneuvelen. Ook toen toonde hij zijn aperte ongenoegen. Eigenlijk vreemd. Als je een wetsvoorstel aanvaard krijgt, de felicitaties van de Kamer in ontvangst nemen, ook van degenen die tegengestemd hebben. Maar als 'jouw' wetsvoorstel verworpen wordt, onmiddellijk bozig wegbenen.meer...

Ik kreeg vandaag meewarige blikken toegeworpen. Het zal je de dag tevoren, dinsdag, inderdaad gebeuren: een plenaire sessie over de Crisis- en Herstelwet in de Eerste Kamer van 10.00 uur 's ochtends tot 01.00 uur 's nachts. Gelukkig geldt voor veel senatoren dat de kinderen al het huis uit zijn.meer...

Dinsdag is er van de controversialiteit van wetsvoorstellen in de Eerste Kamer niets overgebleven. En dat is maar goed ook. Want al die mooie woorden van verschillende senatoren over de wenselijkheid van het controversieel verklaren van wetsvoorstellen, in het bijzonder de Crisis- en Herstelwet, waren aan mij niet besteed. Er is afgelopen weken en dagen veel over gezegd, dus dat hoeft niet herhaald te worden.meer...

Lobbyisten en belangenorganisaties weten dezer dagen de mailbox en het postvak van de senatoren weer te vinden. Ze laten ons weten dat 'hun' wetsvoorstel echt afgehandeld moet worden. De argumenten variëren. Ten eerste: landsbelang. Dat zit dichtbij de opdracht die het staatshoofd aan het demissionaire kabinet heeft gegeven. Het enige probleem is dat wat voor de één landsbelang is, voor de ander alleen maar het behartigen van een specifiek sectorbelang is. En sectorbelangen moeten nu eenmaal altijd tegen elkaar afgewogen worden. Ten tweede: het wetgevingstraject is al een eind gevorderd.meer...

Ik las het boek van politicoloog Ruud Koole over zijn ervaringen als partijvoorzitter van de PvdA in 2001-2007. Het heet 'Mensenwerk'. Dat is, zo te lezen, raak getypeerd. Het is een dik boek. Het geeft een aardig beeld van hoe het in de PvdA eraan toegaat en hoe de machtsverhoudingen binnen de partij liggen. Een aardig beeld - dat is iets anders dan dat het er altijd even aardig aan toegaat.meer...

We zitten met de economische crisis in heel zwaar weer. Het schip van staat is in verschillende landen zo lek als een mandje. En dan doel ik nu eens niet op lekkages van politieke en ambtelijke functionarissen richting de media, maar op de niet gedekte cheques die veel landen richting hun bevolking uitschrijven. Het schip van staat is daar lek in zijn meest kwetsbare gedeelte. Anders gezegd, deze landen lijden aan een ernstige schatkistcrisis. De zuidelijke lidstaten van de Europese Unie, Griekenland voorop, staan er ongekend slecht voor. Als draconische maatregelen daar komende tijd uitblijven, hebben we niet alleen te maken met failliete banken maar krijgen we er ook nogeens failliete landen bij.meer...

De bestseller van Jim Collins heet How the Mighty Fall. Met als minstens zo relevante ondertitel: Why Some Companies Never Give In. Het gaat over al die bedrijven die in de problemen komen, de problemen best te boven zouden kunnen komen maar erop reageren met wilde, slecht onderbouwde plannen. Ze gaan ineens het overnamepad op, ze verliezen zich in onafgebroken reorganisaties, ze omhelzen nieuwe technologie zonder die goed te beheersen en ze komen met nieuwe onbeproefde producten. Collins zegt dat bedrijven die hun problemen zo proberen op te lossen, ten onder gaan. Hoe moet het dan wel? Ze moeten volstrekte duidelijkheid creëren over hun kernactiviteit, hun core business. Ze moeten zich niet verliezen in avonturen. Collins beschrijft hoe het met onder andere Hewlett-Packard en IBM in de jaren negentig door dat soort avonturen bijna misliep, en hoe ook Ford door wilde gaan met overnames en door een steeds weer veranderende koers bijna failliet ging.meer...

Het lijkt een niemendalletje, het slepende gedoe over de embargoregeling voor Prinsjesdag. Maar deze weblog gaat heel erg over de Eerste Kamer, de Tweede Kamer, de regering en ons staatsbestel. Wat is er aan de hand? Al jaren is er gedoe over de zogeheten embargoregeling: wanneer krijgen Kamerleden - dus Tweede en Eerste Kamer - de stukken voor Prinsjesdag? Na de opwinding van de laatste keer, met het lek van Tweede Kamerlid Paul Tang, is er een heuse commissie aan de gang gegaan onder leiding van de voormalige super-Procureur-generaal en nu hoogleraar strafrecht De Wijkerslooth. Die commissie heeft een keurig rapport gemaakt en stelt nu voor de stukken op de derde dinsdag van september, Prinsjesdag, om 6.00 uur 's ochtends aan de Kamerleden ter beschikking te stellen.meer...

We hebben vandaag de laatste Kamerdag voor het Kerstreces gehad. De hele dag was het belastingplan 2010 aan de orde. Anders dan vorig jaar hebben wij voorgestemd, met één uitzondering. Een van de prettige punten is dat de vreselijke vliegbelasting afgeschaft wordt. Wel kwalijk dat die er ooit gekomen is. Eigenlijk geldt hetzelfde voor de zwaar bureaucratische verpakkingsbelasting die nu wel getrimd is maar nog altijd voor een deel blijft bestaan.meer...

Ik heb het al meer aangekaart - in de Eerste Kamer kun je de kwaliteiten van bewindspersonen vaak veel scherper beoordelen dan in de Tweede Kamer. Waarom? Omdat veel senatoren uit hun dagelijkse praktijk, want die hebben ze buiten die ene Kamerdag, vaak minstens zo goed als de bewindspersoon weten wat er echt aan de hand is. Wanneer de minister of staatssecretaris denkt het af te kunnen met op maat gesneden antwoorden die de ambtenaren voor hem/haar opgeschreven hebben, is de kans levensgroot aanwezig dat een of meer senatoren komen met de mededeling: 'de minister is kennelijk niet goed op de hoogte van het feit dat ....' Dat feit ontleent de senator dan aan recente ervaringen uit de eigen werkomgeving.meer...

Tegen het einde van het jaar mag de Eerste Kamer zich vaak in de extra belangstelling van bewindspersonen verheugen. Die willen om allerlei redenen dat hun wetsvoorstel nog net op tijd door de Eerste Kamer afgehandeld wordt. Want dan kan de wet per 1 januari van het nieuwe jaar in werking treden.meer...

In NRC Handelsblad stond gisteren een mooi artikel van Luuk van Middelaar over de benoeming van Herman van Rompuy tot voorzitter van de Europese Raad. Hij gaf hoog op van de kwaliteit van de Belgen om het Brusselse spel te spelen. Op het eerste gezicht lijkt dat nogal wiedes: ze spelen een thuiswedstrijd. Maar er is meer aan de hand. En dat zie je voortdurend als je de zaken in Brussel gadeslaat. Om te beginnen spreken veel Belgen behalve vloeiend Frans, Nederlands, vaak ook nog prima Duits, en steeds vaker ook Engels. Wij laten ons altijd erop voorstaan in elk geval vloeiend Engels te spreken. Maar als het er in directe internationale contacten echt op aan komt, blijkt ook dat behoorlijk tegen te vallen.meer...

We koesteren onze hoogste waarden pas op het moment dat ze onder druk staan, bedreigd worden. Dat geldt voor de democratie, voor de rechtsstaat. En het geldt ook voor onze persoonlijke vrijheid. Die vinden we vanzelfsprekend totdat we daarin beknot worden of ergens anders zijn en ineens merken dat wat wij vanzelfsprekend vinden, daar als een begerenswaardig goed wordt beschouwd.meer...

Aan het taalgebruik kun je de stemming in het land aflezen. We zitten al jaren in onzekere tijden en dan ontstaat behoefte aan vastheid en zekerheden. Vandaar dat op straat, op de televisie en in de politieke discussies alles absoluut is. Kunnen we het er morgen over hebben? Absoluut! Bent u het eens met het standpunt van de ander? Absoluut! Voelt u zich onzeker in deze crisistijden? Absoluut! Gaat Jan Peter Balkenende naar Brussel? Absoluut! Gaat Jan Peter Balkenende niet naar Brussel? Absoluut! Vandaag turfde ik op de radio moeiteloos zo'n twintig absoluutjes. Wat ik nauwelijks hoorde, was: 'daar kan ik niet meteen ja of nee op zeggen'. Of: 'daar moet ik nog eens even goed naar kijken'.   meer...

Deze week Algemene Politieke Beschouwingen in de Eerste Kamer. De minister-president deed het beter dan in de Tweede Kamer, maar hij is en blijft primus inter pares in een krachteloos kabinet. De twee grote coalitiefracties blijken het op alle wezenlijke punten volkomen oneens te zijn. Het CDA wil geen generieke lastenverzwaring voor burgers en bedrijven (de premier ook niet), maar de PvdA wil herverdelen en morrelt aan de min 20% besparingen.meer...